Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
gialtra sw. f.
sw. f. — Graff I, 200 s. v. gialtro.
ge-altera: nom. sg. Nc 747,9. 783,29 [85,13. 137,13].
Altersgenossin, Milchschwester: ze iro habeta sih Uesta . diu iro g. uuas. Fiur ist ebenalt tero erdo coaeva eius Nc 747,9 [85,13]. iro dionestuuib Periergia ... fure sia sorgendiu . uuanda si iro g. uuas eius collactea . i. coaeva 783,29 [137,13].
Komp. eban-gialtra; vgl. auch gialtro sw. m.