Eintrag · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
gezer swv.
a. ûf sîn selbes verch gezern W. Wh. 365,20.
b. transit. wær daʒ willeclîche getân, sô enmöht ein ganzeʒ her mir an fröiden niht (nihil) gezern, alleʒ trûren wær mir wilde MS. 1,89. b. ich hân durch mîne kristenheit der edeln meide sun verlobt, daʒ ich niemer lüge gezer das. 2,14. a.