Hauptquelle · Grimm (DWB, 1854–1961)
gewohnhaft
gewohnhaft , adjectivbildung, die in der neuhochdeutschen periode keine wurzel faszte: für den wohnbegriff blieben formen ohne präfix bevorzugt; für die bedeutung von solitus waren adjective vorhanden ( s. o ). so sind die belege ganz vereinzelt und auf die ältere sprache beschränkt: 1 1) zu: von dem geschriben stêt alsô in iuwerem êwangêlîô, daʒ in ein magt gebaere, und daʒ er lange waere bî den liuten wonhaft. Konrad v. Würzburg Silvester 3057 , desgl. 1320; ( u. a. s. mhd. wb. 3, 804 b ; dâ sie inne wonhaft sint schwabenspiegel 16, 11; var. u. a. s. Lexer 3, 976 ); vergleiche: solde diu hei…