Eintrag · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
gevaʒʒe swv.
1. fasse, erfasse. den gewin gevaʒʒen Pass. K. 614,42. einen vür gevaʒʒen ihn angreifen, anfallen. vgl. ich vaʒʒe. daʒ si die magit in nêmin, ob sie die vur gevaʒtin Ath. A*, 111 und anm. swen er gevaʒte für, der enwânde nimmer genesen Lanz. 3310. einen hirʒ vür gevaʒʒen anhetzen H. Trist. 2384. swen daʒ guot alsô gevaʒʒet für wer sich von der liebe zu geld und gut so einnehmen läßt Winsbeke 29,9.
2. nehme in mich auf. daʒ er (der mensch) die liebe unde die minne gevaʒʒet Adrian. 427,42.
3. lade auf. ûf den wagen mist gevaʒʒen Helmbr. 269.