Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
getin st. f.
getin st. f. , nhd. gattin ( Neubildung? ). gettin: nom. sg. Gl 3,426,21 ( Florenz XVI,5, 13. Jh. ). Gattin: charl gettin chebisa maritus coniugalis concubina vel pelex. Zur Bed. von coniugalis vgl. Duc. 2,506. Vgl. gigat, bigatôn.