Hauptquelle · Mittelniederdeutsches Wb.
gêtehûs n.
gêtehûs, n. , Haus des Glockengießers. hûsamt, ~ânt, ~arme, ~armenkeste, ~back, ~backen, ~balke, ~bēdeken, ~becker, ~beckerbrêf, ~bêr, ~berner, ~besitter, ~blē̆k, ~bōde, ~bonde, ~bȫne, ~bȫrent, ~bȫringe, ~bôte, ~brant, ~brēker , ~brēkinge, ~brȫke, ~brôt, ~bunde, ~bü̑te, ~decker, ~dê(i)l, ~dēle, ~dê(i)linge , ~dêner, ~dîk, ~dȫr, ~dreck, ~drîve, ~droste, ~dûve, ~dü̑vel, ~êre, ~erve, ~exe, ~vāder, ~vallinge, ~vētek, ~vōget, ~volk, ~vrēde, ~vrîe, ~vrouwe, ~gebûr, ~gedinge, ~gelt, ~gemak, ~genôt, ~genôtenerve , ~genôtengelt, ~genôtenrecht, ~gerâde, ~gesinde, ~gēvel, ~gö̑der, ~grāve, ~grunt, ~hāne, …