Hauptquelle · Grimm (DWB, 1854–1961)
geströh n.
geströh , n. das stroh, ahd. kistrawi speltono, stramen spicarum, bethdigistrowi, stratorium Graff 6, 759 , mhd. gestrowe, älter nhd. gestrôe, gestrœ, geströhe, gesträw, gestreb, coll. zu stroh, ahd. strau, strao, strou, mhd. strou, strô, gen. strouwes, strôwes, eig. ' was man streut, was als streu dient ', vgl. das engverwandte gestreu. belege: allis gestrowe und hauwe ( heu ). hess. urkundenb. 2, 526, 15 Wyss ( von 1344); auch sollen alle gute der herren bebuwet und befridet sin, also daʒ man alles getreit und gestroe daruf gefuren moge. weisth. 6, 87 ( Franken, von 1400); gestroe und keffac…