Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
gestanc st. M., st. N.
gestanc , st. M., st. N.
- nhd.
- Gestank, unangenehmer Geruch
- ÜG.:
- lat. foetor Gl
- Hw.:
- vgl. mnl. gestanc
- Q.:
- Kreuzf, HvNst, Ot (FB gestanc), BdN, Elis, Erlös, Gl, Konr (2. Hälfte 12. Jh.), Krone, Lanc, Mügeln, Urk, Tund, Vintl
- E.:
- ahd.? gistank* 1, gistanc*, st. M. (a?), Geruch, Riechen; s. gi, stank
- W.:
- nhd. Gestank, M., Geruch, Gestank, übelriechende Masse, DW 5, 4202
- L.:
- Lexer 67a (gestanc), Hennig (gestanc), WMU (gestān 55 [1261] 96 Bel.), MWB 2, 592 (gestanc), LexerHW 1, 926 (gestanc), Benecke/Müller/Zarncke II/2, 642a (gestanc), LexerN 3, 202 (gestanc)