Eintrag · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
gerahaftî
(10./11. Jh.; vgl. H. Thoma, PBB 73 [1951],
199); 4,301,57 (11. Jh.):
‚verlangend, begie-; gerog sîn
rig; cupidus, praeceps‘
‚de-(mhd. gerec; as. gerag; vgl. mndd.
siderare‘
gêrich). S. ger, -îg. Vgl. girîg. – gerahaftAWB
adj., nur NBo und Gl. des 10. und 11. Jh.s:
‚begehrenswert, begehrlich; desiderabilis,. S. -haft. – gerahaftîAWB f. īn-
optandus, pronus‘
St., nur Gl. 4,314,28 (10. Jh.):
‚Wißbegierde;(? oder
curiositas‘
‚Begehrlichkeit; cupidi-? Vgl. Ahd. Wb. 4, 220). S. gerahaft. –
tas‘
gerahaftoAWB adv., nur Gl. des 11. Jh.s:
‚begehrlich, lechzend; ardenter‘. S. gerahaft.
– geralîchoAWB adv., nur Gl. 1,237,20 (Ra);
4,20,15 (Jc):
‚freiwillig, rasch, schnell; ci-. Zum Beleg im Abr s. Splett
tius, sponte‘
1976: 347. Deadj. Bildung. S. ger, -lîh. – gerarige
rariAWB m. ja-St., nur Gl. 4,131,1 (13. Jh.) nur
kera ..:
‚Begieriger; appetitor‘(mhd. girære;
mndd. gīrer). S. ger, -ari. – Ahd. Wb. 4,
219 f.; Splett, Ahd. Wb. 1, 298. 299. 300;
Köbler, Wb. d. ahd. Spr. 365; Schützeichel6
133; Starck-Wells 197; Schützeichel, Glos-
senwortschatz 3, 439 f.