Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
gensekresse mhd. sw. m. oder f.
mhd. sw. m. oder f., vgl. Lexer, Hwb. 1,863, nhd. gänsekresse; mnd. gensekerse.
gense-cresse: nom. sg. Gl 3,545,1 (13. Jh.). 565,15 (2 Hss., 14. Jh., davon 1 -k-, 1 -sse).
Hirtentäschchen, Capsella Bursa-pastoris Med. (vgl. Marzell, Wb. 1,795, Fischer, Pfl. S. 263): gensecresse sanguinaria [vgl. sanguinaria pastus anserinus idem, Alphita p. 162] Gl 3,545,1. gensekresse (1 Hs. bluotwrtze oder gensecresse) sanguinaria 565,15.