generabilis

generabilis, -e. 1 adi.: a sensu pass. i. qui generari potest, creabilis – (er)zeugbar: MLWAlbert. M. phys. 4,3,10 p. 279, 72 an ... res, quae sunt -esgenerabiles et corruptibiles, sint in tempore secundum substantiam ipsorum. veget. 1,86 generans ... est (sc. agens) ; et -egenerabile, secundum quod -egenerabile est, non est, sed erit. ibid. al. v. et MLW p. 685, 34. b sensu act. i. q. generans, (pro)creans – (er)zeugend: MLWAlbert. M. incarn. 19 p. 190,7 dicitur ... virtus generativa quandoque potentia -isgenerabilis deserviens generationi. 2 subst. neutr. i. quod creari, generari potest – das (Er-)Zeugbare: MLWAlbert. M. summ. creat. I 1,2,8^capit. utrum omnium -iumgenerabilium et corruptibilium sit materia una (bon. 551 p. 291,45. sent. 2,14,4 p. 262^b,26sqq. MLWGeber. summ. 10 p. 290. al.). veget. 4,3 sicut ... in quolibet -igenerabili (generali var. l.) prima fixio sui in esse est per materiam eius. al. v. et MLWl. 23.