Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
genealogus m.
genealogus (genil-), -i m. 1 qui genealogias componit – Genealoge, Verfasser eines Stammbaums, Ahnenregisters : Carm. imag. 1,1,9 inter theologos -us genealogus iste (i. Matthaeus) quaternos in hominis facie signatur voce prophetae. Amarc. serm. 1,469 nonne duos libro -us genealogus indidit almus (i. Moses) personas, quando dixit: ‘ eqs .’ 2 stemma (gentile), enumeratio parentum et maiorum – Stammbaum, Ahnenregister (in titulo libri) : Catal. biblioth. B IV p. 70,24 -ilogus genilogus Hieronimi; libellus Hieronimi de infantia salvatoris. Hugo Trimb. registr. 474 liber -us genealogus hiis annume…