Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
geminus
geminus , -a, -um. gen. pl. -um: MLW l. 14. 1 adi.: a gemellus – Zwillings- (in imag.: MLW l. 4) : Willib. Bonif. 6 p. 26,19 cui (loco) -i gemini praeerant germani. Walahfr. carm. 47,7,1 ecce sumus -ae geminae socia paritate sorores (de manicis) . Thietm. chron. 4,64 cuius (Mahthildis) vir ... a confratribus -is geminis Ugione ac Ufficone ... occubuit. al . in imag. de artibus liberalibus (abund.): Walth. Spir. Christoph. II 1,95 septem -as geminas recitavit Homerus ... sorores. b duo – zwei (usu plur.) : α de duabus rebus similibus non exclusis pluribus: Walahfr. Mamm. 26,46 opprobrium Helise…