Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
gelstar st. n.
st. n.; got. gilstr. — Graff IV,194.
kelst-: nom. sg. -ar Gl 4,23,20 (Jc); dat. pl. -rum (Rd), -r+ (Jb) 1,293,26. — gelstar: acc. sg. F 4,15; ghelst-: nom. sg. -ar I 27,9. 35,18; acc. sg. -ar 27,14. 36,3; gen. pl. -ro 28,2. — gilstar: acc. sg. Gl 1,470,17 (S. Paul XXV d/82, 9./10. Jh.). 1) Zins, Steuer, Zoll: kelstrum [(Issachar) supposuit humerum suum ad portandum, factusque est] tributis (Hs. tributum) [serviens, Gen. 49,15] Gl 1,293,26. gilstar [vobis ... notum facimus de ... ministris domus dei huius, ut] vectigal [, et tributum, et annonas non habeatis potestatem imponendi super eos, 1. Esdr. 7,24] 470,17. cins kelstar vectigal [tributum fiscale aut vehiculum, CGL IV,577,16] 4,23,20. 2) Opfer: ist ... araughit ... dhazs ... ghelstar ioh salbunga bilunnan uurdun ostenditur ... sacrificium unctionemque cessasse I 27,9. dhea burc ioh ghelstar fyrodhant liudi civitatem et sacrificium dissipabit populus 14. dhuo bilunnun dhiu blostar iro ghelstro cessaverunt libamina et sacrificia 28,2. im ... ni bileiph ... einich offerunc ghelstar ... iudęoliudim nullum sacrificium ... remansit Iudaeis 35,18. sitzent Israheles suni ... ano offerunc ghelstar sedebunt filii Israel ... sine sacrificio 36,3. armhaerzin uuillu enti nalles gelstar misericordiam volo et non sacrificium F 4,15.
Abl. gelstarâri; vgl. ferner gilstiro.
Vgl. Wesche, Beitr. S. 49 ff.