Eintrag · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
gebletze stn.
2. leeres geschwätz. er lerne diu buoch nâch unser ê unt tuo sich sînes gebletzes (es steht geblæzes, aber die handschrift hat æ für e) abe kindh. Jes. 101,84. er seit von sîner ûfvart unt gebletzes dannoch mê urst. 120,80.