Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
gaudimonium n.
gaudimonium , -i n. gaudium, laetitia, exsultatio – Freude(ngefühl), das Frohlocken, Entzücken : 1 proprie (plur. sensu sing.: MLW l. 6; c. gen. inhaerentiae: MLW l. 11): Hrotsv. Abr. 9,5 iocundor (sc. Effrem) audiendo praecordialique laetor -o gaudimonio . Ioh. Ven. chron. p. 157,11 civitatis prior cum episcopo ... suum dominum -is gaudimoniis potiti recaeperunt. Theod. Trev. transl. Celsi 17 imperator immenso perfusus -o gaudimonio . Wolfher. Godeh. I 16 quaeque nostra -a gaudimonia multipliciter ... ampliavit (sc. Godehardi adventus) . Chart. episc. Hild. I 81 p. 79,20 (epist.) hec vobis (s…