Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
gaudentes subst. m.
subst. gaudentes , -ium m. milites beatae Mariae – Ritter der seligen Jungfrau, ‘Gaudenzbrüder’ : 1 in univ.: Salimb. chron. p. 369,28 frater Albricus de ordine -ium Gaudentium . p. 641,39 quamvis ... -es Gaudentes vellent sibi eam (ecclesiam) in posterum usurpare. ibid. al. usu attrib.: Salimb. chron. p. 369,31 frater Çambrasinus, qui de ordine fratrum -ium Gaudentium ... est. 2 sensu derisorio fere i. q. (fratres) ganeones, helluones – etwa: ‘Schlemmer-, Prasser(brüder)’ : Salimb. chron. p. 467,24 isti (sc. milites b. Mariae) a rusticis truffatorie et derisive appellantur -es; Gaudentes quas…