Eintrag · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
gasthûs
‚Gastgebe-. S. gast, geban. – gastgebeAWB mhd.
rin; hospita‘
sw. m., nur Gl. 4,116,5 (13. Jh.):
‚Gastgeber;. – gastheribergaAWB f. ō-St., nur Gl.
hospitalis‘
4,169,65. 214,33 (12. Jh.):
‚Herberge, Gast-(nhd. Gastherberge [Dt.
haus; diversorium‘
Wb. 4, 1481]). S. heriberga. – gasthûsAWB n. a-
St., nur in Gl. seit dem 8. Jh.:
‚Hütte, Rast-(mhd.
stätte, Herberge, Gasthaus; diversorium,
hospitale, hospitium, taberna (?)‘
gasthûs, nhd. Gasthaus; mndd. gasthūs;
mndl. gasthuus; ae. gæsthūs; vgl. aisl. ge-
stahús). S. hûs. – gastlîhAWB adj., nur Gl.
3,188,48 (12. Jh.):
‚gastlich, gastfreundlich;(mhd., nhd. gastlich; mndl. gaste-
hospitalis‘
lijk; ae. gæstlīc). Desubst. Bildung (vgl.
S101gastluomi 102
Schmid 1998: 213. 552). S. -lîh. – Ahd. Wb.
4, 127 f.; Splett, Ahd. Wb. 1, 55. 291. 293.
383. 416; Köbler, Wb. d. ahd. Spr. 359;
Schützeichel6 130; Starck-Wells 193. 814;
Schützeichel, Glossenwortschatz 3, 409.