Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
gasacius m.
gasacius (cass-, gass-, -ccius, -c(c)h(i)us, -atius), -i m. script. et form . : cassaho: MLW l. 64 . iaiacius: MLW l. 72 . gasoc(h)o: MLW MLW l. 66 . -adio: MLW l. 65 . acc . sg . -onum: MLW MLW l. 66. 68 . qui in ius vocatur, adversarius – Beklagter, Gegner (de re v. Brunner, Rechtsgesch. 2 I. p. 253. II. p. 454) : Lex Sal. Merov. 50,2 rogo te, thungine, ut nestigan thigius -chio gasachio ( gassachio, -o gasacio , -ium gasacium , cassatium, gassatione, c assahone var. l. ; Lex Sal. Karol. 50,2 -cchionem gasacchionem [-chionem gasachionem , -ccionem gasaccionem , -tionem gasationem , -dionem g…