Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
garminâri st. m.
st. m. — Graff IV,264·
carmin-: nom. sg. -ari Gl 1,570,9/10 (M); -er 613,54 (M, clm 2_2 201, 12. Jh.). 661,51 (ebda.); gen. pl. -aro 50 (M); garminar-: nom. sg. -i 570,9 (M, 2 Hss.); dat. sg. -e 10 (M); gen. pl. -o 613,53 (M, 3 Hss.). 661,50 (M, 2 Hss.). 2,395,35. 453,26 (2 Hss.). — germinar-: dat. sg. -e Gl 1,570,10/11 (M, 2 Hss.); nom. pl. -a 600,8 (M); gen. pl. -o 613,52 (M). 661, 49 (M, 2 Hss.).
Zauberer, Beschwörer: germinara [(pythones et divini) qui strident in] incantationibus (Hs. incantatores) [suis, Is. 8,19] Gl 1,600,8 (die anderen Hss. haben textgerecht garminôd, germinôd). germinaro [(sterilitas et viduitas) venerunt super te propter multitudinem] maleficiorum (übers. als stünde maleficorum) [suorum, Is. 47,9] 613,52. germinaro [rex Nabuchodonosor ... principem magorum,] incantatorum [... constituit eum (sc. Daniel), Dan. 5, 11] 661,49. in magorum ł garminaro Thessalorum [carmine paenam peritus (sc. summus magus) vertere in ludibrium, Prud., P. Rom. (X) 869] 2,395,35. garminaro Thessalorum [ebda.] 453,26; als Schlangenbeschwörer: garminari [quis miserebitur] incantatori [a serpente percusso ...?] 1,570,9 (clm 22 201 zoubereri).
Vgl. Wesche, Zauber S. 25.
Vgl. garminôd, garminôn.