Hauptquelle · Elsässisches Wb.
gäwen
gäwe n [kǽwə Dehli. Wh. ] gähnen. Gäw ni t alsfurt eso! hoch g. ‘weder spüwtent noch gewtent’ gähnten Geiler J. Sch. H III b . ‘giwet ginet nach dem Leinlachen’ Fisch. Garg. 252. ‘Oscitatio das gewen oder gehnen’ Gol. 271. ‘gewen = genen geynen gynen baailler’ Martin Coll. 358. — Bayer. 1, 967. giewen Eifel.