fusum

fusa -ae f. et fusum -i n. Notenzeichen der Mensuralnotation — notational symbol in mensural notation 1 nach oben und unten gestielte Semibrevis () im Wert von 1 ½ Minimen in der Prolatio maior und minor oder[]break 1 ⅓ Minimen in der Prolatio minor — semibreve fitted with a stem both above and below (), with the value of 1 ½ minims in major and minor prolation or 1 ⅓ minims in minor prolation [s.XIV] LmLGoscalc. 2, 2 p. 126, 17: Item inventi sunt hii modi figurarum , et sunt a musicis fusa nuncupata (ms.; pro fuse nuncupate), quarum due ponuntur pro tribus minimis communiter et utriusque prolacionis. Possent eciam 3 istarum poni pro 4 minimis, quod de minori prolacione tamen melius expediret. LmLMens. Si ille p. 505, 2: Nota valores vacuarum ac rubearum per minimas et semiminimas: tot vacue, tot fuse loco sex minimarum ...  (sim. LmLMens. Si ille p. 505, 4). LmLAnon. Kellner 2, 12: Fusiel Grece vel Hebrayce idem est quod fusa Latine et dicitur ideo fusiel, quia habet disposicionem fuse. (cf. LmL col. 114, 8 sqq.) 2 nach oben gestielte und mit einem Fähnchen versehene schwarze oder mit zwei Fähnchen versehene weiße Semibrevis — black semibreve fitted with an upward stem plus a flag or a white semibreve fitted with an upward stem plus two flags () a ohne Wertbestimmung — with no fixed mensural value [s.XV] LmLAnon. Couss. XII 2, 2: Sunt autem aliae tres notae, quae proprie de speciebus non reputantur, scilicet semiminima , fusa  et semifusa , quia ad minimam reducuntur. LmLAnon. Couss. XII 2, 11: omnis nota formata in toto ut minima colore variata habens uncum datum deorsum in dextra parte fusa dicitur Latine, sed Gallice dicitur fusiel, ut hic: , vel colore non variata sed habens duos uncos ductos <deorsum> in dextra parte simili modo fusa dicitur Latine, item Gallice fusiel, ut hic: . LmLAnon. Couss. XII 6, 10: omnis nota fusa generat pausam ad eius suppletionem ascendentem a linea ad medium spatii, duos uncos in dextro latere habentem. LmLAnon. Couss. XII 9, 11: Dubitatur, utrum illae notae etiam perficiantur, scilicet minima, semiminima, fusa et semifusa. LmLAnon. Salisb. 2, 4: fusa, ut sic:  vel sic: . LmLAnon. Salisb. 2, 8. LmLAnon. Salisb. 7, 9. LmLContr. Et primo I 7 p. 138 (p. 463a): dissonanciae in omni cantu ab omni autore prohibitae sunt et dari non debent, nisi in cantu figurativo dentur (lectio incerta ms.; deutero ed. LmLWingell, Anonymous XI; scilicet ed. LmLCS 3) in minima vel semiminima aut fusa. LmLContr. Not. quod novem 9: De quibus dissonantiis nulla, ut praescribitur, <in> contrapuncto dari debet nisi conditionaliter sub veloci nota et currenti moram non habente, ut in minima seu semiminima seu fusa sive fusiel. b im Wert einer halben Semiminima — with the value of half of a semiminim [s.XV] LmLAdam Fuld. 3, 2: Figurae notarum sunt octo: maxima , longa , brevis , semibrevis , minima , semiminima , fusa , semifusa . LmLAdam Fuld. 3, 10:  semiminima bis ,  fusa bis . LmLAdam Fuld. 3, 12.