Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
fusibilis
* fusibilis (fuxi-), -e. (fundere) 1 t. t. alch. i. qui fundi, liquidum reddi potest, aptus ad fundendum – schmelzbar, verflüssigbar (usu subst.: MLW l. 59) : Alleg. sapient. 28 p. 478 b ,18 homines quaerunt a servis meis (sc. filii solis) -bus fusibilibus id, quod quaeritur a me eqs . Geber. clar. 2,61 tere eum (crystallum) cum sale alkaly preparato, donec videatur mollis et fux-is fuxibilis . summ. 29 p. 335 metallum est corpus minerale, -e fusibile (fluxibile var. l. ), sub malleo ... extendibile. 45 p. 405 unumquodque -ium fusibilium . persaepe . 2 qui effundi potest, liquidus – ausgießbar…