Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
fuscellum n.
* fuscellum , -i n. (1. fusus; v. Wartburg, Frz. etym. Wb. III. p. 920sqq. et Battisti-Alessio, Diz. etim. ital. III. p. 1739 a s. v. fuscello 1 ; cf. Stotz, Handb. 2,VI § 94 ) script.: subc-: MLW l. 27. fas-: MLW l. 30. fustis (parvus), bacillum – (kleiner) Stab, Stöckchen : Compos. Luc. M 23 in caliclo in fundum <eramen album>, in summum vitrum mitte et sic confla eum; et quomodo eum fondis, cum sub-um subcellum (-o fuscello Mappae Clavic. 252) aperi eum. Mappae Clavic. 201 mitte in ignem, ut calescat (sc. mixtura) , et cum -o fuscello frica, ut bene conectet. Hariulf. chron. 3,3 p. 95,8 ven…