Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
furcatus adi.
adi. furcatus , -a, -um. 1 ad modum furcae divisus – gegabelt : Chart. ord. Teut. 46 p. 38,11 (a. 1212) usque ad arborem morarium -am furcatam . Richard. Angl. (?) anat. II p. 83,34 est ... commissura pars cranei in parte posteriori -a furcata velut lamda litera Greca. Albert. M. animal. 23,120 haec avis (sc. garrulus) ex ira aliquando tantum furit, quod seipsam perimit in -is furcatis lignis suspendendo. Chart. Pommerell. 316 p. 271,34 ad quandam quercum -am furcatam . bifurcus – zweizackig : Tract. de chirurg. 101 aliquando ⌊etiam trifurcatum⌋ (ibi -um furcatum I ) telum in profundo carnis a…