Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
fûlido sw. m.
sw. m. — Graff III, 494 s. v. fûlida.
fuliden: gen. sg. T 141,22.
das Verfaulte, Verweste: innana sint (die Gräber) folliu gibeino totero inti iogiuueliches fuliden plena sunt ossibus mortuorum et omni spurcitia.
Vgl. fûlida.