frustratorius

frustratorius, -a, -um.script. -ta-: MLWMLWl. 70. p. 517, 2. al.1 inanis, vanus – eitel, vergeblich: a in univ.: MLWThietm. chron. 6,29 Baldwinus ... -afrustratoria spe nititur (MLWEpist. Wibald. 258. al.). MLWAbsal. serm. 17 p. 105^D poenitentia alia simulatoria, alia -afrustratoria, alia fructuosa invenitur. p. 106^B -afrustratoria est illorum poenitentia, qui ... non deflent peccata sua. MLWHelm. chron. 93 p. 182,19 -ifrustratorii sunt huiuscemodi (sc. periculosi) congressus atque ruinosi. b irritus – ungültig: MLWChart. Traiect. 1172 p. 505,19 (a. 1248) ne hoc arbitrium nostrum -umfrustratorium sive illusorium videretur. MLWCod. Lauresh. 3833 qui contractus ne ... -usfrustratorius censeatur ..., presentem cartulam conscribi ... statuimus. c inutilis, surdus – nutzlos, taub: MLWOrd. celebr. conc. 16,397 ęvangelicam vocem non -afrustratoria (-ta--frusta-torius var. l.) aure capiens populus. 2 dilatorius, moratorius – aufschiebend, hinhaltend, verzögernd (fere usu iur.; abund.: MLWMLWl. 72. p. 517, 2): MLWEpist. Wibald. 77 (epist. papae) -afrustratoria dilatione remota (MLWTageno descr. [MGScript. XVII p. 514,38] causa -tatoriaefrustatoriae dilationis. al.). MLWGisleb. Mont. chron. 80 p. 119,11 Iacobus multas querens occasiones -asfrustratorias vanaque subterfugia castrum ... ei (comiti) reddere ... negavit. MLWChart. Rhen. med. III 124 (epist. papae) licet canonici ... se super hoc per -efrustratorie appellationis obiectum opponere niterentur. al.