Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
fruotî st. f.
st. f., mhd. vrüete, vruot; got. frodei. — Graff III, 821.
fruat-: dat. sg. -ii S 249,8 (B); -i 216,32 (B). 231,19 (B). 249,15 (B). 253,32 (B); acc. sg. -ii 208,39 (B); uruati: gen. sg. Gl 2,169,7 (clm 6277, 9. Jh.). — fruot-: nom. sg. -i Npgl 68,6; gen. sg. -i Nc 696,29 [13,17].
froiti: nom. sg. Gl 1,522,44 (M, clm 19 440, 10./11. Jh.); zu oi als Umlaut vgl. Schatz, Ahd. Gr. § 26. 1) Klugheit, Verstand: uruati [apud cogitationes suas in fastu] prudentiae [ex ipsa se culpa impuritatis extollunt, Greg., Cura 3, 11 p. 48] Gl 2,169,7. iro geedele ... unde der furedahtigo sin iro unbetrogenun fruoti geliebta imo sia nam et nobilitas ... et providum perspicacis prudentiae commendabat ingenium Nc 696,29 [13,17]. aber min stultum . sapientius est hominibus (unfruoti ist uuisera menniscon fruoti) Npgl 68,6. 2) Reife und Erfahrenheit, Weisheit des Alters, Vok.-Übers.: froiti [praeveni in] maturitate (Hs. maturitas) [, et clamavi quia in verba tua supersperavi, Ps. 118,147] Gl 1,522,44. 3) Würde, Ehrwürdigkeit, würdevolle Art, würdiges, gemessenes Verhalten (nur in B): duruhnohteem discoom duruh suuigilii fruatii seltkaluaffo ze sprehhanne farkeban ist vrlaubii perfectis discipulis propter taciturnitatis gravitatem rara lo- quendi concedatur licentia S 208,39. (der Mönch) mit fruati .. foiv uuort enti redohaftiu sprehhe enti nisi hlutreisterin stimmu cum gravitate vel pauca verba et rationabilia loquatur 216,32. theoheit .. fruati .. bibun quod (das Singen oder Vorlesen) cum humilitate et gravitate et tremore fiat 253,32, ferner: 231,19. 249,8. 15.
Komp. unfruotî.