Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
frit(i)ling st. m.
st. m.
Verschrieben: fridlind: acc. pl. Gl 4,200,48 (sem. Trev., vgl. Steinm. Anm. 13 u. Katara S. 116 Anm. 3; anders Gallée, Vorstud. S. 432, der fridlîn st. n. ansetzt).
in Öl gebackenes Feingebäck, Pfannkuchen: zuoi fridling endi pannokokilin [ut faciat in oculis meis] duas sorbitiunculas [, et cibum capiam de manu eius, 2. Reg. 13,6].
Vgl. vritele mhd.