Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
frendor m.
frendor , -oris m. 1 stridor – das Knirschen : Chron. Reinh. a. 1208 p. 575,18 pallor oris, dentium -r frendor efferat animum. 2 crepitus – das Klappern : Maurus progn. 6 f rendere dentibus in fe<bribus> et cetera: auctor intendit pronosticari circa -em frendorem dentium; -r frendor dentium est ipsorum motus ex alterutra collisione eorumdem proveniens, sed -r frendor dentium alius voluntarius, alius involuntarius. 3 grunditus – das Grunzen : Ysengrimus 7,137 concutit ira sues; undique ‘proh’ f rendunt (frendent var. l. ), ‘proh! proh!’; -e frendore iuvatur cursus. 4 strepitus, fragor – Lärm, G…