Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
frêhten sw. v.
sw. v. — Graff III, 818.
frêhta: 3. sg. prt. Nb 298,13 [323,16].
(die Kehle) durchstoßen, (ein Opfertier) abschlachten: daz er ... dien uuinden sina tohter Ephigeniam opferota . unde dia Chalchas in friskinges uuis . uueneglicho frehta tristis sacerdos . i. Chalchas . foderat miserum iugulum . i. pectus natae.