(fractibilis)

cantus fractus (fractibilis) mehrstimmige Komposition in raschen Notenwerten unter Verwendung von Dissonanzen (als diminuierter Satz aus dem einfachen Kontrapunkt hervorgehend) — a polyphonic composition that proceeds in rapid note values and that also employs dissonance (as a result of diminution based on simple counterpoint) [s.XIV] LmLRob. Handlo p. 176, 9: Ab hoc siquidem modo (sc. quinto) proveniunt hoketi omnes, rundelli, ballade, coree, cantifractus (ex errore pro cantus fractus?), estampete, floriture, et universe note brevium et semibrevium. [s.XV] LmLOrig. et eff. 16, 1: Cantus coronatus cantus fractus dicitur, quia ad nullum gradum alligatur, sed potest ascendere et descendere in consonantiis perfectis et imperfectis indifferenter. LmLProsd. contr. 2, 1: et est huiusmodi contrapunctus proprie sumptus alterius comuniter sumpti fundamentum eo, quod habita noticia huius, statim haberi potest noticia alterius, saltim apud usitatos circa cantum fractibilem. LmLProsd. contr. 3, 5: nulla dissonantia in contrapuncto proprie sumpto reperiri debet, licet bene in cantu fractibili reperiatur. LmLProsd. contr. 4, 2: usitantur (sc. discordantie) tamen in cantu fractibili eo, quod in ipso propter velocitatem vocum earum non sentiuntur dissonantie. LmLContr. Volentibus I p. 27a: Alie vero sex species, videlicet tonus, semitonium, dyatessaron, tritonus, ditonus cum dyapente, et semiditonus cum dyapente sunt discordantes. Et propter earum discordantiam ipsis non utimur in contrapuncto, sed bene eis utimur in cantu fractibili in minoribus notis, ut quando semibrevis vel tempus in pluribus notis dividitur, id est in tribus partibus; tunc una illarum trium partium potest esse in specie discordanti. cf. LmLHMT s. v. cantus coronatus p. 8-9