Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
forscalîn adj.
adj. — Graff III,697.
forsk-aliner: nom. sg. m. Gl 1,586,16 (Ja); -linen: dat. pl. 720,31 = 4,293,57.
wißbegierig: a) von Forscherdrang erfüllt: substant.: forsklinen firuuizgernen [quodsi quis de] curiosis [voluerit nosse, quae in evangeliis vel eadem vel vicina vel sola sint, eorum distinctione cognoscat, Sed. Scot., Explan. 12, Text nach Praef. in evangelistas ad Dam.] Gl 1,720,31 = 4,293,57; b) neugierig: forskaliner [in pluribus operibus (sc. dei) ne fueris] curiosus [(sc. auf andere Dinge), Eccli. 3,22] Gl 1,586,16.