Eintrag · Mittellateinisches Wb.
formativus
*formativus, -a, -um. 1 adi. i. q. formans, (con)fingens – formend, gestaltend (usu natur. et philos.): MLWConstant. Afric. theor. 1,10 p. 56,17 caput parvum intemperatum significat esse cerebrum, cuius causa parva fuit materia et -eformative virtutis debilitas (MLWAlbert. M. sent. 3,3,26 p. 65b,11 ratio sumitur a duobus: a quantitate humidi radicalis ... et a vigore v. -aeformativae. ibid. persaepe). MLWAlbert. M. animal. 6,125 non facile excitabilis calor vitalis et -usformativus in ovis. metaph. 1,3,5 p. 35,42 vehiculum omnis virtutis spiritus est et est -usformativus omnium. ibid. persaepe. 2 subst. neutr. i. quod format, confingit – das Formende, Gestaltende: MLWAlbert. M. animal. 1,439 sanguinis epar est -umformativum ad nutrimentum interiorum. 2,53 est sperma -umformativum corporis. ibid. al.