Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
forascouuuunga st. f.
st. f.; ae. forescéawung. — Graff VI,556.
fora-scauuunga: dat. sg. ? S 247,16 (B); verschrieben: fora-sconuunga: nom. sg. Gl 2,73,47 (clm 18 765, 11. Jh.). 1) göttliche Vorsehung: forascouuunga [haec (der göttliche Geist) ... multiplicem regendi modum statuit: qui modus cum in ipsa divinae intellegentiae puritate conspicitur,] providentia [nominatur, Boeth., Cons. 4,6 p. 108,26] Gl 2,73,47. 2) Umsicht, Fürsorge, Vorsorge für etw.: .. forascauuunga .. ketemproe inti noh kesezze vveo sela kihaltan sin quam prandii sexta, si opera in agris habuerint ... continuenda erit et in abbatis sit providentia, et sic omnia temperet atque disponat, qualiter animae salventur S 247,16.