Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
flôzen1 sw. v.
sw. v., mhd. vlœzen, nhd. flößen, flötzen; as. flôtian, mnd. vloten, mnl. vloten; an. fleyta. — Graff III, 743.
floz-: 3. sg. -it Gl 2,397,9. 405,64 (u-). 515,17; ge-: part. prt. -it: 710,28; -et W A 78,10; (nom. pl. n. oder sg. f.?) -etiv Beitr. 73,214,3 (Sal. c, nach Gl 4,140,67; -vl-). — ge-flozzet: part. prt. W BCK 78,10. 1) etw. fließen machen: einen Fluß leiten, in bestimmte Bahn lenken, einen bestimmten Weg fließen lassen: geflozit uuart [plurimus Eridam per silvam] volvitur [amnis, Verg., A. VI, 659] Gl 2,710,28. 2) etw. ausschwemmen, aus-, durchseihen: flozit [inde seges scelerum radix et sola malorum: dum scatebras fluviorum omnes et operta metalla] eliquat [ornatus solvendi leno pudoris, Prud., Ham. 260] Gl 2,397,9. 405,64. 515,17; hierher auch (oder zu 3?): gevlozetiv eliquata purgata Beitr. 73,214,3. 3) etw. abspülen, abwaschen, bildlich: ih habo daz stuppe dero irdiscon gedanko abe mir mit uuirdegero ruiuuon zaheren geflozzet W 78,10 (geuuaskan P).
Komp. aba-, gi-, ûz-, zi-, zirflôzen; vgl. auch as. thuru[h]flôtian.