Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
floribundus
* floribundus , -a, -um. (flos) floridus – blühend : 1 in imag. et alleg.: Spec. virg. 1,101 ut cum floribus fl oreant adulescentulae et fructum ęternitatis in castimonia -a floribunda conquirant ( sim. 3,98). 2 translate: a gener. i. q. vigens, pollens – kräftig, stark, ‘in (der) Blüte stehend’ : Vita Wern. Merseb. 4 erat ... locus ..., Aldenburg, ... per multa tempora regularis vitae norma -us floribundus . Sigeboto Paulin. 31 Christi ancilla ... felicibus -a floribunda meritis diem leta clausit extremum. Elis. Schon. viar. 18 p. 121,1 filii, adducite vobis in consuetudinem mores sanctitatis…