Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
flhâri st. m.
st. m.
fleh-ar-: nom. sg. -i Gl 1,40,7 (K). 41,6 (R). 2,334,7 (Ja, fleari, das h über -ea- scheint von and. Hand übergeschr., Steinm.); gen. sg. -es 310,19 (Rb); nom. pl. -a 284,25 (M). 331,59; -er-: dass. -a 4,313,25.
Wohl verschrieben: plehhari: nom. sg. Gl 1,40,6 (Pa, zu p- statt f- und -hh- vgl. Splett, Stud. 92).
Schmeichler, Heuchler: slihteo plehhari (Pa, flehari K) gihangando limendo adulator blanditor adsentator Gl 1,40,7 (s. Formenteil). flehari adolator 41,6. flehara über lopara (1 Hs., wohl von anderer Hand, nach Steinm., 4 Hss. nur lopara) [venditores quippe olei,] adulatores [sunt. Qui enim accepta qualibet gratia, vanis suis laudibus nitorem gloriae offerunt, quasi oleum vendunt, Greg., Hom. I, 12 p. 1478] 2,284,25. des flehares adolatoris [zu: adulatores, ebda.] 310,19 (Vok.-Übers.). flehara [qui autem] adulatores [sunt, et sectantur lucra, et quaerunt divitias, Hier. in Matth. 11,7] 331,59. flehari adolator [zu: adulatores, ebda.] 334,7. flehera liuginera [qui autem falso praedicant,] adulatores [sunt, et deliciis affluunt, et in domibus regum mollibus vestiuntur, Beda super Matth. p. 57] 4,313,25.
Vgl. flegâri.