Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
fixatio f.
* fixatio (-cio), -onis f. ( * fixare) firmatio, actus immutabilem reddendi – Be-, Verfestigung, ‘Fixierung’ (de re v. E. D a rmstädter, Die Alchemie des Geber. 1922. p. 156. adn. 89) : Anon. tab. p. 151,18 -o: fixatio et quicquid figitur de duobus, ex uno similiter potest figi. Geber. forn. 20 p. 756 pone (sc. mixturam) in chemiam in furno -is fixationis per duodecim dies. Rosin. interpr. 3 p. 312,11 omnia volatilia, scilicet corpus et spiritus, non fixa ab eo (sc. lapide) sumunt colorationem et -em fixationem . Ps. Arist. pract. p. 659 b ,55 lapidis dissolutio fit per contritionem, ... lapid…