Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
fiurscuria sw. f.
sw. f.
fiur-scuriun: acc. pl. Gl 1,392,20 (S. Paul XXV d/82, 9./10. Jh.).
‘Feuerschürerin’, Herdmagd: [filias quoque vestras faciet sibi (ein König) unguentarias, et] focarias [, et panificas, 1. Reg. 8,13].