Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
firthôsen sw. v.
sw. v., mhd. verdœsen. — Graff V,229.
fer-dôsen: inf. Nc 745,19 [83,11].
verderben, zugrunde richten: uuelih lant er (Juppiter) uuolti ferdosen alde gesaligon . uuuoste uuesen . alde buhafte . daz kemisselichota er al quam terrarum partem disperdere . quam beare . quam vastam . quamque celebrEm cuperet ... variabat.[Blum]