Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
firmanôntlîh adj.
adj. — Graff II,770.
fir-manont-lihe: nom. pl. m. Gl 2,294,24 (M).
Wohl verkürzt: for-mantliun (für formanontlihun?): acc. sg. m. Beitr. 52,158 (clm 6277, Hs. 9. Jh.; vgl. Ernst, Griffelgl. S. 462,38, Korr. zu Bischoffs Lesung formantliḷịḥ).
verachtenswert: firmanontlihe [quia illorum ora pabulo veritatis impleta sunt, qui mites ac simplices huic mundo] despicabiles [esse videbantur, Greg., Hom. I,20 p. 1518] Gl 2,294,24. den formanontlihun [hinc namque per prophetam dominus contra] contemptibi- lem [pastorum scientiam quaeritur, ders., Cura 1,2, PL 77,15C] Beitr. 52,158 (vgl. Ernst, Griffelgl. S. 462,38).