Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
firmanêntî st. f.
st. f. — Graff II,770.
far-manenti: nom. sg. Gl 1,585,14 (Rb).
Hierher wohl auch (vgl. Schwab, Ausdrücke der Abneigung S. 213; anders aber (part. prs. unfl.) Raven II,242 s. v. fir-manên): fir-mananti: nom. sg.? Gl 1,301,36. 51 (beide S. Paul XXV d/82, 10. Jh.; zu -a- für -ē- vgl. Braune, Ahd. Gr.15 § 368 Anm. 1a).
Verachtung, Geringschätzung: farmanenti [in lapide luteo lapidatus est piger, et omnes loquentur super] aspernationem (Hs. aspernatio) [illius, Eccli. 22,1] Gl 1,585,14; hierher wohl auch: firmananti [quoniam audivit me (Lea) dominus haberi] contemptui [, dedit etiam istum (den Sohn Simeon) mihi, Gen. 29,33] 301,36. 51.