firmaculum

^*firmaculum, -i n.(firmare)1 gener. i. q. claustrum, clausura – Verschluss, Schloss: a in univ.: MLWStatut. ord. Teut. p. 46,5 ut fratres ... clausuris et seris et -isfirmaculis in malliis et bisaciis et scrineis careant. MLWCaes. Heist. mirac. I 9,35 p. 192,3 cuncta ... -afirmacula tam scrinii quam pixidis salva invenerat sacerdos. MLWAlbert. M. sent. 4,18,3 p. 770^a,46 de purgatorio ... et limbo dicendum, quod non habent -afirmacula perpetua, sed continue sunt aperta ad evolandum determinato tempore. b fibula – (Gewand-)Fibel, Spange: MLWChart. Hans. I 85 (a. 1209/16) in anulis et -isfirmaculis. 2 milit. i. q. munimentum, propugnaculum – Schutz(wehr): MLWAlbert. M. pol. 7,4 p. 658^b,43 ‘optime muris’ et clausura murorum ‘et talibus aliis -isfirmaculis (p. 1237^a,35 ἐρύμασι) circumdari’ (sc. civitas oportet). MLWChart. Rhen. inf. II 588 p. 344,7 quod munitionem nostram ... cum suis fossatis et omnibus suis -isfirmaculis funditus destruemus (sc. Theodericus de Heinisberg).Weber