Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
firligari st. n.
st. n., ae. forliger; vgl. got. galigri. — Graff II,95.
fir-lig-: nom. sg. -ari Gl 1,252,2 (K); uor-: nom. pl. -iri T 84,9 (Sievers, Glossar S. 376 erwägt -î f.); far-: gen. pl. -ero S 323,7 (Lorscher B.).
Unzucht, Ehebruch: firligari edho unchuski ligiri fornicationis Gl 1,252,2. ih giu ... huoro uuilleno, farligero S 323,7. fon herzen uzgangent ubila githanca, manslahti, uorligiri, huor de corde enim exeunt cogitationes malae homicidia adulteria fornicationes T 84,9.