Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
firleitidî st. f.
st. f.; zu -idî neben -ida vgl. Kluge, Stammb. § 125. — Graff II,188.
fer-leitidi: dat. sg. S 144,16 (WB).
Verführung: ih han gesundot ... in firmaridi, in firruogidi, in ferleitidi, in bisuiche (WB, firleitida BB).