Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
firleitenî st. f.
st. f.; zur Bildung vgl. Splett, Ahd. Wb. I,1,535. — Graff II,188.
far-leitini: dat. sg. Gl 1,585,59 (Rb).
Entfernung, Zurückgezogenheit: in farleitini in abductione [permanet tristitia: et substantia inopis secundum cor eius, Eccli. 38,20].