Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
fiorstunt adv. num.
adv. num. (zur Bildung vgl. Braune, Ahd. Gr.12 § 281); mnd. vêrstunt. — Graff III, 673.
feor-stunt: S 279,24 (B). — uior-stunt: Gl 2,289,14 (M, 2 Hss.). — fier-stunt: Nc 774,29 (2). 778,5 [124,9. 129,14]; uier-: Ns 612,14. 17.
viermal: zehanlihiu zala uiorstunt gizaltiv denarius [etenim] quater ductus [, in quadragenarium surgit, Greg., Hom. I, 16 p. 1494] Gl 2,289,14 (2 Hss., 1 Hs. nur gizaltiu, 2 Hss. nur ductus gizaltiu). kemanot .. feorstunt .. qui praepositus ... contemptor sanctae regulae fuerit conprobatus admoneatur verbis usque quater S 279,24. dannan heizet er cubus . also ouh . LXIIII. cybus heizet . uuanda darana sint fierstunt fieriu fierstunt Nc 774,29 [124,9]. unde an dien selben driostunt fieren . fierstunt funden uuirt Nc 778,5 [129,14]. also der uierstunt liugit . ter dir chidit ... Ns 612,14, ähnl. 17.