finis punctorum

finis punctorum Bezeichnung für das durch einen Schlußstrich angezeigte Ende eines Stückes oder Kompositionsabschnitts — term that designates the end of a piece or the end of a compositional section indicated by a vertical line [s.XIII] LmLIoh. Garl. mens. 8, 3: Pausationum vel tractuum quaedam dicitur recta brevis, quaedam longa, quaedam finis punctorum, quaedam divisio modorum, quaedam divisio sillabarum, quaedam suspiratio. ... Finis punctorum dicitur, ut tractus respicit longitudinem secundum quantitatem omnium spatiorum et linearum (inde LmLAnon. Emmeram. 3 p. 248, 30). LmLAnon. Emmeram. 1 p. 142, 44: Et talis ordinatio usque ad pausationem, quae finis punctorum dicitur, est in omnibus cantuum dispositionibus observanda; post quam pausam modus alius et nova aequipollentiarum variatio pro voluntate imponentium poterit ordinari. LmLAnon. Emmeram. 1 p. 150, 39. LmLAnon. Emmeram. 3 p. 252, 19. LmLAnon. Emmeram. 3 p. 254, 12: si hoc esset verum, nulla pausatio esset perfecta praeter (ms.; ed.: propter) finem punctorum, quod falsum est. LmLFranco Col. 9, 3: Pausationum sex sunt species: longa perfecta, longa imperfecta, sub qua comprehenditur altera brevis eo, quod mensuram eandem comprehendant, brevis recta, semibrevis maior, semibrevis minor et finis[] punctorum. ... Finis punctorum immensurabilis appellatur, nam et ipsa in plana musica reperitur. Haec tantum penultimam notam significat esse longam in quocumque modo evenerit ... Finis punctorum omnes lineas attingens quatuor spatia comprehendit (inde LmLQuat. princ. 4, 1, 38-39. LmLWillelm. 3, 52). LmLFranco Col. 14, 6: quicquid accipitur immediate ante pausationem, quae finis punctorum dicitur, est longum, quia omnis penultima longa est (inde LmLQuat. princ. 4, 2, 49). LmLPetr. Pic. 13, 13: Pausa autem, que est inmensurabilis, finis punctorum appellatur; hec enim plus quam tria spatia tegit (sim. LmLTrad. Franc. I p. 14. LmLTrad. Franc. V 64: ... non plus quam tria spatia tegit. LmLRob. Handlo p. 160, 24). LmLIoh. Balloce 3, 2-8 (sim. LmLTrad. Franc. III 5, 2-8). LmLTrad. Franc. IV 5, 7: Et alia pausa est, quae dicitur finis punctorum, et continet omnia quatuor spatia et omnes quinque lineas, ut hic: (sequitur exemplum). LmLAnon. Couss. IV p. 79, 3: omnis paenultima ante pausationem, quae dicitur finis punctorum, longa est. LmLIoh. Groch. 170: Sed sonus in voce humana non potest diu continuari, immo oportet pausare et pausam aliquo modo designare. Quam antiqui per lineam ex transverso positam designaverunt. Et adhuc ista moderni utuntur, sive pausa universalis sit, quam finem punctorum appellant. LmLWalt. Odingt. 6, 5, 4: Cum autem omnes similiter pausant, fit tractus omnes tangens lineas, qui et finis punctorum dicitur. LmLWalt. Odingt. 6, 15, 10: Ista vero species (sc. copula) sive ligata sive separata semper apponitur in fine punctorum, nisi omnes decenter possunt pausare. [s.XIV] LmLMarch. pom. 7, 2: Si autem sit aliqua pausa protracta per omnia spatia excedendo tria spatia vel lineas trium spatiorum, dicimus, quod talis pausa non est mensurabilis in cantu, sed vocatur, et bene, a magistro Francone finis punctorum. LmLIoh. Mur. comp. 8, 2. LmLQuat. princ. 4, 1, 38. LmLIoh. Hanb. sum. 21 p. 336, 13. LmLIoh. Hanb. sum. 21 p. 338, 1. LmLIoh. Vetul. 50, 8. LmLGuido fr. 4, 3. LmLThom. Wals. 7, 6.