Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
finibilis
* finibilis , -e. terminabilis, finitus – begrenzbar, endlich : Albert. M. sacram. 191 p. 123,82 in hac divisione poenarum peccati: ‘alia aeterna, alia purgatoria, alia arbitraria’, poena purgatoria dicit peccati poenam -em finibilem , non diminutam effectu clavium (sim. sent. 4,20,7 p. 837,27sqq. ignis purgatorius -is finibilis est secundum rationem purgatoriam, sed non est -is finibilis secundum substantiam. ibid. al.) . sent. 1,2,13 p. 69 b ,33 neque simpliciter neque secundum aliquod attributum -is finibilis est Deus a nostro vel ab aliquo intellectu creato. metaph. 1,4,2 p. 49,18. ibid. a…